Tüm umut yollarını kapayan  
aşk da bir isyandır.  
Nerede kimbilir o fırtına,  
beni yüzyıllara savuran  
yüzü yırtık kan.  
İşlediğim zamansız sevdanın  
cılız kemiklerini sayıp,  
özgürlük adına soyunuyorum  
uykunun karesine aşk kafesimde.  
Ey duru bestesini dinlediğim yökyüzü!  
Kiminle o ihtiras denizi,  
kimi boğuyor dalgalarıyla,  
nedir bu uğultu,  
Kimdir tanık?  
Sussun sularını aşınmış yatağımdan  
alıp götüren deli yel,  
umarsız dalgaların uzandığı hiçbir kuyuyu bağlamayan  
köprünün üstünde   
Kral Lear gibi güçsüz ve deli  
düşsün elime ayrılık