GİDİYORUM

Gecenin yalnızlığı beni alıp giderken
Ufuklardan görÜndÜ sallanan beyaz mendil
Gitgide yÜreğimde irileşen karanlık,
Silindi birden bire yandı içimde kandil

Yalnızlığın tutmuştum acılı hayatını
Yalnızlıktı dayanan boğazıma çelik el
Karanlığı titretti içten içe yankılar
Yankılardan bir hayal: dedi “haydi durma gel!”

Gösterdi hasretine yandığım diyarları
Yalnızlık sana veda ben sevgi kucağına
Gidiyorum sevinçle oraya gidiyorum
Gidiyorum Ümitle sonsuzluk ocağına
Rıfkı Kaymaz