istanbul şiirleri - Canım İstanbul şiiri Canım İstanbul şiirleri Canım İstanbul şiir örnekleri Canım İstanbul resimli şiirleri Canım İstanbul en güzel şiirler

• Kategoriler
>> melegim.Net
>> AnaSayfa
>> Sohbet Odaları
>> Şairler
>> Fıkralar
>> Hikayeler
>> Oyun Oyna
>> Hobby

19 mayıs şiirleri (30)
23 nisan şiirleri (20)
29 Ekim şiirleri (13)
Akdeniz şiirleri (25)
Ankara şiirleri (12)
Anne siirleri (25)
Arkadaşlık şiirleri (5)
Asker şiirleri (21)
Ayrılık şiirleri (16)
Aşk şiirleri (34)
Baba şiirleri (20)
Barış şiirleri (6)
Bayrak şiirleri (21)
Cezaevi şiirleri (7)
Cumhuriyet bayramı (10)
Doğum günü şiirleri (14)
Dostluk şiirleri (20)
Gurbet şiirleri (20)
Güzel şiirler (5)
Hasret şiirleri (20)
islami şiirler (22)
istanbul şiirleri (20)
izmir şiirleri (18)
Komik şiirler (4)
Memleket şiirleri (21)
Nefret şiirleri (20)
Okul şiirleri (17)
Savaş şiirleri (15)
Sevgi şiirleri (30)
sevgiliye şiirler (2)
Sms şiirleri (27)
Taraftar Şiirleri (11)
vatan şiirleri (4)
Yanlızlık şiirleri (4)
Yeniyıl şiirleri (5)
zafer bayramı (3)
Öğretmen şiirleri (20)
Özgürlük şiirleri (6)
Özlem şiirleri (9)

Canım İstanbul
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar; Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar. İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim; O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim. Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur; Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur. Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale, Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale. İstanbul benim canim; Vatanim da vatanim... İstanbul, İstanbul... Tarihin gözleri var, surlarda delik; Servi, endamlı servi, ahirete perdelik... Bulutta saha kalkmış Fatih'ten kalma kir at; Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat... Şahadet parmağıdır göğe doğru minare; Her nakısta o mana: Öleceğiz ne çare? Hayattan canlı olum, günahtan baskın rahmet; Beyoğlu tepinirken ağlar Karaca Ahmet... O manayı bul da bul! İlle İstanbul’da bul! İstanbul, İstanbul... Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği; Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği. Oynak sular yalının alt katına misafir; Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir. Her aksam camlarında yangın çıkan Üsküdar, Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar... Bir ses, bilemem tambur gibi mi, uda gibi mi? Cumbalı odalarda inletir katibi mi... Kadını keskin bıçak, Taze kan gibi sıcak. İstanbul, İstanbul... Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler! Yedi renk, yedi sesten şayisiz belirişler... Eyüp oksuz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu, Adada rüzgar, ucan eteklerden sorumlu. Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından. Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar; Güleni söyle dursun, ağlayanı bahtiyar... Gecesi sümbül kokan Türkçe’si bülbül kokan, İstanbul, İstanbul...
Okunma: 228