Fiziksel engelli bir genç kız ile zihinsel engelli bir erkek arasındaki aşkı konu alan 2002 yapımı Güney Kore filmi. Bu film ile Lee Chang-dong dünyanın en eski film festivali olan Venedik Film Festivali’nin 59. yılında ‘en iyi yönetmen’ ödülüne layık görüldü.

Güney Kore sinemasının karakteristik bir özelliği olan orjinal, tahmin edilemez ve beklenmedik b

Mesaj vermek gayretkeşliğiyle izleyicinin zekasına saygı gösterme hususunda da hataya düşmüyor. Gerçekten yaşama ve insana olan duyarlılığını perdeye taşıdığını hissettiriyor.

Belki sadece Güney Kore sineması için değil, Uzak Doğu sineması için benzer şeyler söylemek mümkün; 1 Litre Gözyaşı serisinde ‘omurilik soğanı dejenerasyonu’ hastalığına yakalanmış 15 yaşındaki bir kızın günlüklerinden yola çıkarak, yaşamını gözlerimiz önüne seren Japon sineması da insan zihninin bazen anlamakta/algılamakta engellerle karşılaşacağı olayları, aynı duyarlılığı göstererek perdeye taşıyor.

Belki filmler boyunca, öteki(!)ni anlamak adına zihnimizdeki engelleri aşmaya çalışıyoruz. Zaten engelli kelimesinin mahiyetini ihtiva eden şeyler, önyargılarımızın ve sistemin oluşturduğu engeller olsa gerek.